ΕΔΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΊ ΕΜΕΙΣ…ΤΟ ΧΑΒΑ ΜΑΣ

27.2.2010

Στην Ελλάδα, μαζί με τα άλλα καταναλωτικά αγαθά, μάθαμε να αγοράζουμε και «χρόνο». Ηδη μπήκαμε σε αυτό που λέμε «περιορισμένη κυριαρχία». Απαράδεκτες καθυστερήσεις για να λάβουμε μέτρα.

Ο νέος δανεισμός αφορά μόνο τόκους παλαιότερων δανείων, και αποτελεί μόνο προσωρινή λύση , χωρίς να λύνει χρόνια προβλήματα, που κρύβουμε πάντα κάτω από το χαλί.

Τα πράγματα έχουν αφεθεί στη τύχη τους.

Προβλήματα δεκαετιών που δημιούργησαν οι πολιτικοί μας με τη προχειρότητα της διακυβέρνησης της χώρας, τις προμήθειες, τις μίζες, τα λαδώματα και ρουσφέτια.

Ζούμε ένα εφιαλτικό σενάριο, επιταχύνεται η κατάσταση ώστε να οδηγηθούμε τελικά στο οικονομικό αδιέξοδο. Παράλληλα καθυστερεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση ώστε να εξυγιανθεί οικονομικά το ασφαλιστικό μας σύστημα. Οι επιτηρητές μας ζητούν καθημερινά τη λήψη ολοένα και περισσότερων μέτρων, ανάλογα με τη δημιουργική λογιστική (παραποίηση στων επίσημων στατιστικών οικονομικών στοιχείων) και τα τερτίπια του παρελθόντος που καθημερινά έρχονται στο φώς της δημοσιότητας.

Στις ευρωπαικές χώρες η χρηματοπιστωτική κρίση τις οδήγησε στην δημοσιονομική κρίση, ενώ στην Ελλάδα η δημοσιονομική κρίση μας οδήγησε τελικά στην χρηματοπιστωτική κρίση.

Απουσιάζει παντελώς η κοινοτική αλληλεγγύη (κάτω από τις οδηγίες του Ευρωπαικού Συμβουλίου και του Εcofin ) και οποιαδήποτε γενικώτερη Κοινοτική στήριξη.

Δε μπορούμε να πείσουμε τους Ευρωπαίους για τη δυνατότητα ρύθμισης του χρέους μας. Η αύξηση του ΦΠΑ, ο 14ος μισθός, η περικοπή δημόσιων δαπανών και οι απολύσεις, τελικά δεν θα είναι παρά μόνο η αρχή του έργου, για τα επόμενα χρόνια που έρχονται.

Αυτή η αδυναμία του Ελληνικού Κράτους να δανειστεί από το εξωτερικό, είναι ευνόητο ότι μεταφέρει τα προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας, δημιουργώντας αλυσιδωτά προβλήματα, στη κατανάλωση, στην αγορά και το κυριώτερο στις Ελληνικές Τράπεζες οι οποίες σταμάτησαν από τις αρχές του 2010 να δανείζουν η μία την άλλη (φόβος ρευστότητας και επιβίωσης αναμεταξύ τους).Οι ελλην επιχειρήσεις ζούν την ύφεση, και την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους τους με τις τράπεζες με επώδυνα νέα επιτόκια ανα-δανεισμού.

Το Κράτος τώρα έχει άμεσο στόχο και προτεραιότητα να σώσει τα δικά του Ομόλογα και όχι τις επιχειρήσεις (τους μετόχους και εργαζόμενους).

Κανένας βιομήχανος δεν σκέφτεται να επενδύσει και να αναλάβει ρίσκο, διότι γνωρίζει ότι το κέρδος του θα φορολογηθεί με υψηλότερο συντελεστή.

Βιομηχανία-ναυτιλία-τουρισμός, εξ αιτίας αυτής της αναταραχής, χρηματοδοτούνται με το σταγονόμετρο.

Οι τράπεζες σήμερα είναι συντηρητικές στις χορηγήσεις νέων δανείων και παρακολουθούν από κοντά τις δανειακές τους απαιτήσεις (οφειλές παλαιών πελατών), ενώ βασικά είναι πηγές δανειοδότησης του δημόσιου χρέους .

Τα Ταμεία του Δημοσίου ήδη ευρίσκονται στο κόκκινο και παρουσιάζουν εκρηκτικά ελλείμματα. Προχτές έσκασε νέο κανόνι στην ασφαλιστική αγορά , με την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της Commercial Value, με 450.000 ασφαλισμένους και 250 άνεργους.

Οδηγούμαστε σαν χώρα σε εφιαλτικά σενάρια, παίρνουμε επώδυνα μέτρα –κυρίως για τους πολίτες που δεν φταίνε «απόλυτα» για τη σημερινή οικον κατάσταση της χώρας μας- και παραμένει η δυσκολία μας για δανεισμό ακόμα και με ληστρικά επιτόκια (γράφω «απόλυτα» διότι μαζί με τους συνδικαλιστές-πολιτικούς , επιμερίζονται των ευθυνών τους και το κυριώτερο σα λαός δεν μάθαμε ποτέ να έχουμε «ατομική ευθύνη», μεγαλώσαμε λέγοντας πάντα ότι «η ευθύνη είναι Κρατική» και τα περιμέναμε όλα από το Κράτος Πρόνοιας, δεν υπήρξε ποτέ «ατομική ευθύνη», η χώρα του «δε βαριέσαι μωρέ, άσε θα το λύσουν οι επόμενοι (Το Κράτος Πρόνοιας τώρα δυστυχώς μας τέλειωσε και γίνεται αναδιανομή της χασούρας και των … δανεικών).

Τελικά φοβάμαι ότι πρέπει να παγώσουν τα πάντα.

-Η Γερμανία, πρακτικά μας στέλνει στην αγκαλιά του ΔΝΤ.

Ο πλούσιος Βορράς δεν θέλει να βοηθήσει το φτωχό Νότο (κυρίως εξαιτίας της μεγάλης παραοικονομίας που επικρατεί στη Μεσόγειο).

Οι χώρες Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα παρουσιάζουν υψηλά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών (το 2009 ξεπέρασαν τα 100 δις € λόγω της υπερκατανάλωσης κυρίως Γερμανικών προιόντων).Τώρα η Γερμανία χαίρεται για το πλεόνασμα και την ανάπτυξή της. Ανάπτυξη που οφείλεται στη κατανάλωση του Νότου και με τις παρούσες οικον συνθήκες κρίσης θα παγώσει.

-Οσον αφορά το «αναγκαστικό κατοχικό δάνειο» που οι Ναζί πήραν στις 14 Μαρτίου 1942, από τη Τράπεζα της Ελλάδος (ύψους 38 εκατομ λιρών)ώστε να ενισχυθεί τότε ο Ρόμελ στην Αφρική, σημειώνουμε ότι για πρώτη φορά ετέθη θέμα επιστροφής του δανείου, το Δεκέμβριο 1945 από το καθηγητή Ιωάννη Σμπαρούνη (μέλος της αντιπροσωπείας, στη διάσκεψη του Παρισιού).

Στις 18 Απριλίου 1991, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Αντ.Σαμαράς , έθεσε προφορικό ερώτημα επιστροφής του δανείου στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Γκένσερ, στη διάρκεια συνομιλιών στην Αθήνα (παίρνοντας αρνητική απάντηση).

Αργότερα το 1964 επί κυβερνήσεως Γεωργ.Παπανδρέου , ο υπουργός Συντονισμού Ανδρ. Παπανδρέου στη Βόννη ξαναθέτει το πρόβλημα των Γερμανικών αποζημιώσεων, και της επιστροφής του κατοχικού δανείου στο καγκελάριο Λούντβιχ Ερχαρντ (ο οποίος τότε δήλωσε ότι θα επιστραφεί το δάνειο, μόλις γίνει η ενοποίηση της Ανατολ και Δυτικής Γερμανίας).

Το Νοέμβριο 1995 ο Ανδρ.Παπανδρέου επίσημα έστειλε γραπτή ανακοίνωση, δια του Καρ Παπούλια (τότε Υπ.Εξωτερικών) στον Χέλμουτ Κόλ , ο οποίος την απέρριψε.

Από τότε οι Κων.Μητσοτάκης, Κων Σημίτης και Κ.Καραμανλής δεν ασχολήθηκαν ποτέ ξανά με το θέμα (προφανώς για ευνόητους λόγους και δεσμούς με τη Γερμανία).

Προχτές ο Γεώργ.Παπανδρέου στη Βουλή, επεσήμανε ότι είναι υπαρκτή η απαίτηση επιστροφής του κατοχικού δανείου.Επίσης ο Πάγκαλος,έκανε αναφορά για την οφειλόμενη επιστροφή του δανείου, σε συνέντευξη στο BBC.

Η Χάγη και το Ευρωπαικό Δικαστήριο, πάντα υπάρχουν , αλλά πρέπει πρώτα να πέσουν οι τόνοι και να σταθεροποιηθεί η σημερινή κατάσταση.

Αλλωστε μόλις καθορίστηκε η επίσκεψη του Παπανδρέου στον Ομπάμα (9 Μαρτίου), η Μέρκελ έσπευσε να κλείσει ραντεβού στο Βερολίνο στις 5 Μαρτίου. Μεθαύριο έρχεται στην Αθήνα ο Ευρωπαίος επίτροπος Ρέν και

σε λίγες ώρες, όλοι θα γνωρίζουμε τις τελικές αποφάσεις της κυβέρνησης για την Ελληνική οικονομία (στήριξη από την ΕΕ ή από το ΔΝΤ).

Πρόσφατα τοποθετήθηκε ο καθηγητής Παναγ Ρουμελιώτης (πρώην Υπ Εθν.Οικονομίας) στο ΔΝΤ, σαν εκπρόσωπος της Ελλάδας.Ο Ρουμελιώτης έχει φιλικές σχέσεις με το σημερινό επικεφαλής του ΔΝΤ Στρός-Κάν (που έχει βλέψεις για τη προεδρία της Γαλλίας, μελλοντικός αντίπαλος του Σαρκοζί).

Η ιδέα του ΔΝΤ , δεν ενθουσιάζει κανένα, αλλά δυστυχώς νομίζω ότι πλέον έχει ωριμάσει σε όλους !

-Οσον αφορά την Αμερικανική Τράπεζα Goldman Sachs (ιδρύθηκε στην Αμερική, το 1869 από τους δύο Γερμανο-εβραίους μετανάστες Goldman και Sachs), όλοι πλέον γνωρίζουν ότι έχει πλοκάμια και ελέγχει ολόκληρο τον κόσμο (και την Ευρώπη), υπήρξε σύμβουλος όλων των Ελλην. κυβερνήσεων επί σειρά ετών (1998 για την ένταξη στην ΟΝΕ, 2005-2009 για διάφορα δομημένα προιόντα κάλυψης του πραγματικού χρέους), πρωταγωνίστησε στις φούσκες των στεγαστικών δανείων στην Αμερική, δημιούργησε τα τοξικά δάνεια, έχει ανθρώπους της σε όλες τις κυβερνήσεις της Ευρώπης – Αμερικής, κερδοσκόπησε στο κράχ του 1929, εισέπραξε τεράστιες προμήθειες για τη παροχή υπηρεσιών στις ελλην κυβερνήσεις και στο τέλος κερδίζει επιπλέον από τη χρεοκοπία των πελατών της. Σήμερα υποβαθμίζει τη πιστοληπτική μας ικανότητα (ενώ σα σύμβουλος γνωρίζει τη πραγματική κατάσταση) και εξακολουθεί να βγάζει περαιτέρω κέρδη από τους πελάτες της.

Το συμπέρασμα είναι ότι τίποτα δε κρύβεται κάτω από το χαλί.

Επρεπε να πάρουμε μέτρα από τα τέλη Νοεμβρίου 2009, ώστε να αποφευχθεί το οικονομικό αδιέξοδο και τα χειρότερα που έρχονται σύντομα. Οι Ελληνες οδηγούνται στην εξαθλίωση, στη φτώχεια και ανεργία, πληρώνοντας ακριβά τα λάθη του υπερδανεισμού.

Δεν μπορεί πλέον να ονειρευτεί τη μισθολογική Ευρωπαική σύγκλιση, περνά στην μετά ΟΝΕ εποχή και ξεχνά για τα επόμενα 7-10 χρόνια τη πλαστή διαβίωση που έκανε τα τελευταία χρόνια.

Το παιγνίδι πήρε τέλος.

Ζούμε την οικον αποσταθεροποίηση και λιτότητα διαρκείας , τα νοικοκυριά πλέον δε μπορούν να προγραμματίσουν τίποτε απολύτως (είναι αβέβαιο το τι τους περιμένει).

Πληρώνουμε τη μόνιμη ανικανότητα των πολιτικών μας, τα Greek statistics, θα κουβαλάμε μόνιμα πλέον τη ρετσινιά των «τεμπέληδων και απατεώνων της Ευρώπης» και το νταβατζιλίκι των δανειστών μας.

Νυχτερικά κέντρα , καφετέριες με αραχτούς – χαλαρούς νεοέλληνες (από το πρωί σαν τους Μεξικάνους) , αμάξια και σπίτια πολυτελείας (με δανεικό υψηλότοκο χρήμα).

Τελικά όλα ήταν …ένα ψεύτικο όνειρο που τέλειωσε !

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν τελικά θα επιβιώσουν η Γερμανία και οι εκτός ΟΝΕ (Αγγλία-Σουηδία), αν έχει πλέον μέλλον η ΕΕ ή πρέπει να αναθεωρηθεί η Συνθήκη του Μάαστριχ ?

ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 2 πέθανε, ζήτω ο άφραγκος ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ

Η εφαρμογή του Καλλικράτη είναι πλέον μονόδρομος αφού η απόφαση της κυβέρνησης είναι δεδομένη.
Παράλληλα όμως είναι μονόδρομος ότι αυτό το οικοδόμημα θα πρέπει να στηθεί σε υγιείς και σωστές βάσεις, διαφορετικά θα γκρεμισθεί και τότε θα τρίζουν τα κόκκαλα του Ικτίνου και Καλλικράτη που έχτισαν τον Παρθενώνα.
Ενα Παρθενώνα που αντέχει στο χρόνο εδώ και 25 αιώνες..
Για να εφαρμοσθεί αυτό το πρόγραμμα «Καλλικράτης» πρέπει πρώτα να εξασφαλισθούν 4 δις € που θα χρειασθούν για να καλύψουν το κόστος υλοποίησης αυτού του προγράμματος.. Υπάρχουν αλήθεια σήμερα αυτά τα χρήματα?
Οι περισσότεροι Δήμοι που θα πάρουν μέρος σε αυτό το πρόγραμμα των συνενώσεων οικονομικά είναι στο κόκκινο.
Αυτό σημαίνει ότι οι Νέοι Καλλικρατικοί Δήμοι θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους με σημαντικά ελλείματα, άρα χρειάζονται σοβαρή οικονομική στήριξη τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια.
Από πού θα προέλθει αυτή η οικονομική στήριξη αφού το Ελληνικό κράτος πρακτικά έχει πτωχεύσει ? (ή τουλάχιστον «δεν υπάρχει σάλιο»).
Ποιος εγγυάται ότι οι συνενώσεις θα γίνουν με γνώμονα τη γεωγραφική θέση και την εξυπηρέτηση των κατοίκων χωρίς μικροσκοπιμότητες και ότι τελικά οι «Καλλικρατικοί Δήμοι» θα λειτουργήσουν πιο σωστά και πιο αποτελεσματικά από τους σημερινούς Δήμους? Μήπως βιαστήκαμε ?

Οι διεργασίες-διαβουλεύσεις είναι πάρα πολλές καθώς η επερχόμενη μεταρρύθμιση είναι το φλέγον θέμα που σε καθημερινή βάση (πέραν της ύφεσης…) απασχολεί όλους τους άμεσα ενδιαφερόμενους, κοινότητες-δήμους-νομαρχία-περιφέρεια-υπουργείο εσωτερικών-δημοτικούς συνδυασμούς και …τέλος τους δημότες οι οποίοι είναι ανημέρωτοι και μπερδεμένοι.
Οι βουλευτές τρέχουν και δε φτάνουν ,αφού θέλουν να έχουν τη πρωτοβουλία των συνενώσεων από τη στιγμή που οι Μητροπολιτικοί Δήμοι που θα δημιουργηθούν θα εκλέγουν και βουλευτή.
ΥΠΆΡΧΕΙ ΕΠΊΣΗΜΗ ΠΡΌΤΑΣΗ ΑΠΌ τους ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ?
Η εκλογική διαδικασία λέι ότι οι δήμαρχοι που έχουν εκλεγεί 2 τετραετίες και συμμετέχουν ως υποψήφιοι μητροπολιτικού δήμου, εκλέγονται τιμητικά δίχως σταυρό.
Βασικά τους εξασφαλίζει το τίτλο των τοπικών αντιδημάρχων, μια θέση η οποία προβλέπεται στην εφαρμογή του Καλλικράτη και η οποία διαφέρει ουσιαστικά σε αρμοδιότητες απ΄ότι έχει ο αντίστοιχος σημερινός δήμαρχος.
Δηλαδή οι περισσότεροι σημερινοί Δήμαρχοι παραμένουν στη θέση τους.
Ένα άλλο γεγονός που πρέπει να υπολογισθεί σοβαρά είναι ότι υπάρχουν περιοχές που στην επόμενη δεκαετία θα δεχθούν μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση.
Mήπως είναι μιά βιaστική κίνηση, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες που ενώ δεν είχαμε ένα ευρώ δικό μας, ζητάγαμε επιμόνως τους αγώνες, βιαζόμαστε και τώρα? Ξεχνούμε ότι επίσημα οι κερδοσκοπικές αγορές μας θεωρούν ότι επτωχεύσαμε και ότι το Μάρτη θα προχωρήσουμε σίγουρα στο σχέδιο C ?
7.2.2010

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΔΕΝ ΠΕΣΑΝ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ…ΑΛΛΑ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ

Από τα τέλη του 1980 ένας μεγάλος αριθμός διανοούμενων εγκατέλειψε την ιδέα της βαθιάς πολιτικής σκέψης και αλλαγής.Κατάλαβαν ότι η φιλοσοφία δεν έχει λόγο ύπαρξης , τη στιγμή που δεν μπορούν να κάνουν κριτική στις τρέχουσες γνώμες και απόψεις που με τη παγκοσμιοποίηση έχουν επικρατήσει.Υποτάχθηκαν στο πειρασμό της εξουσίας και των ΜΜΕ.Δεν αντιστάθηκαν στην εξουσία και σαν συνέπεια αυτής της επιλογής των, δεν παρέμειναν ελεύθεροι.

Ο Πλάτων ουδέποτε διακήρυξε στη φιλοσοφία του , ότι η πολιτική μπορεί να διαχειρίζεται τις διπλωματικές και οικονομικές υποθέσεις.Ολα είναι συνάρτηση της σκέψης και της φιλοσοφίας.
Σήμερα όμως οι διαννοούμενοι έχουν γίνει αναλλώσιμα προιόντα των ΜΜΕ και των Golden.Πήραν το δρόμο του σύγχρονου καπιταλισμού, χωρίς τελικά να αποκτήσουν περισσότερες ελευθερίες.

Το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα σήμερα των σύγχρονων κοινωνιών, δεν είναι το θέμα της «ελευθερίας», αλλά το θέμα της «ισότητας».Στις χώρες -που εξουσιάζουν τη μοίρα των ανθρώπων σήμερα- υπάρχουν δυνάμεις ολιγαρχικές που ασκούν την εξουσία.Οι πλούσιες χώρες έχουν σαν δορυφόρους τις φτωχές χώρες.

Οι πλούσιες χώρες πάντα κρύβουν τα εσωτερικά τους προβλήματα ή τα εξάγουν στο εξωτερικό (δορυφόρους-φτωχές χώρες).
Ισχυρίζονται ότι γιορτάζουν τη πτώση του τείχους του Βερολίνου, όταν την ίδια στιγμή κτίζουν τεράστια τείχη, μεταξύ πλούσιων και φτωχών, διατηρούν τα τείχη στη Κύπρο, κτίζουν νέα στο Ισραήλ, ενισχύουν τα τείχη Μεξικού και ΗΠΑ, απομωνώνουν τους μετανάστες στα τείχη τους και στη φτωχή τύχη τους !
Ετσι φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι το τείχος του Βερολίνου, δεν ήταν το τελευταίο, αλλά συνεχίζουν με τη παγκοσμιοποίηση να κτίζουν νέα, πιο ισχυρά εις βάρος των δορυφόρων – λαών.Οι αποφάσεις που παίρνουν οι Μεγάλοι, είναι μέρος της δικής μας Ζωής.

Η σημερινή οικονομική κρίση (που θα συνεχισθεί, δεν τέλειωσε ακόμα) είναι ένα άλλο τείχος προστασίας».Προβάλλαν μέχρι το 2008, μια κατασκευασμένη βεβαιότητα ισχυρής οικονομίας και πλασματικής ευμερίας, κτισμένης στην άμμο (βλέπε Ντουμπάι – Αμερική), η οποία τελικά κατέρρευσε σε μία νύκτα.
Κτίζαν με δανεικά και κατανάλωναν τα δανεικά, δάνειζαν με δανεικά τις φτωχότερες χώρες (όπως πχ την Ελλάδα) και τώρα έρχονται και απειλούν τις φτωχές αυτές χώρες με τη «χρεωκοπία».
Χρεωκοπία ενός δανεισμένου συστήματος.
Μα η χρεωκοπία κτύπησε πρώτα τις Μεγάλες χώρες, που δημιούργησαν άλλωστε και το πρόβλημα.Οι μικρές χώρες απλώς «κατανάλωναν με δανεικά».

Δημιουργήθηκαν μαζικές χρεοκοπίες, ενός φάλσου και στρεβλής ανάπτυξης συστήματος.Θίχτηκαν ατομικά δικαιώματα, εξαφανίσθηκαν ατομικές περιουσίες.
Μήπως τελικά οι μικρές χώρες, πρέπει να ξεσηκωθούν και να απαντήσουν σε όλα αυτά τα «στημένα τείχη» και τα «δανεικά», με ένα απλό «ΟΧΙ-ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ», «δεν πληρώνουμε τα δανεικά» ?

Μήπως πλήρωσε ποτέ η Γερμανία , τις καταστροφές που προκάλεσε με τους Παγκόσμιους Πολέμους ? Σε μια νύχτα διέγραψε τις οφειλές της προς όλες τις χώρες (όπως πχ στην Ελλάδα) και αμέσως μετά προχώρησε στη κατεδάφιση του «τείχους» του Βερολίνου.
Ολες οι χώρες (μεγάλες και μικρές) ζούν με υπέρογκα «δανεικά», που ουδέποτε πληρώνουν, αλλά απλά ανακυκλώνουν, για τη παραγωγή φάλσου πλούτου, χωρίς κανένα απολύτως αντίκρυσμα σε χρυσό, ένα πλούτου βασισμένο στο «λογιστικό δανεικό χρήμα», με τη παράλογη «δανεική κατανάλωση».
Ούκ αν λάβεις,παρά του μη έχοντος, απ’
αυτόν που τον πίεσες τόσα χρόνια με τη κατανάλωση, τον υποχρέωσες και τον έμαθες να ζεί με δανεικά.Αυτό ήταν το λανθασμένο μοντέλλο.
Αρα, ήλθε επιτέλους η ώρα να αρνηθείς ν’ αποπληρώσεις τα «δανεισμένα δανεικά» !
Νάσαι σίγουρος, ότι δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα.Και οι Μεγάλοι το ξέρουν, γιατί χρωστούν τα περισσότερα «δανεικά».
Το Ντουμπάι είναι η απλώς αρχή.
Η Ελλάδα θα συνεχίσει !

Τα πέτρινα χρόνια που έρχονται

Τα πέτρινα χρόνια της συνεχιζόμενης σύγκλισης.

Πήγαμε στην Ευρωπ Ενωση, πήραμε τα άσχημα μαντάτα και αφού εξασφαλίσαμε τη μόνιμη πλέον επιτήρηση των οικονομικών μας μεγεθών, ξανάδαμε τα άδεια συρτάρια μας, ήλθε η ώρα των επίπονων και δύσκολων επιλογών. Το μπαλάκι έκατσε στα πόδια της κυβέρνησης Παπανδρέου που από τις 4 Οκτωβρίου ΄09, είναι αντιμέτωπη με τη χειρότερη οικονομική κρίση .Κρίση οικονομική, κρίση του ασφαλιστικού, κρίση θεσμών και διαφάνειας, κρίση στη Παιδεία, κρίση στην Υγεία , κυρίως κρίση στο Ασφαλιστικό -συνταξιοδοτικό.Το τελευταίο είναι εκείνο βασικά που θα έχει το μεγαλύτερο πολιτικό και εκλογικό κόστος .

Ο Καραμανλής είχε ανακοινώσει κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλά στο τέλος της πενταετούς διακυβέρνησης κατέληξε σε «μαύρη ασφαλιστική τρύπα».
Tώρα ήλθαν τα δύσκολα , τώρα δοκιμάζονται οι πολιτικές αντοχές.Τώρα απαιτείται συνέχεια της διακυβέρνησης.

Ο Παπανδρέου τώρα, κάτω από τη πίεση των δεδομένων, υποχρεώθηκε να πάρει στροφή 180 μοιρών και να ανοίξει με μορφή «εξπρές διαλόγου» το Ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό.
Από την άλλη πλευρά η ΝΔ ψάχνει το νέο της Αρχηγό που θα τη ξαναφέρει σε 2 τετραετίες στη Κυβέρνηση. Τι είχες Γιάννη μ….τι είχα πάντα. Και ο Λαός περιμένει «λύση στα οικονομικά και στη καθημερινότητα».

Ο μπάρμπα – Γιώργης , κουρέας της γειτονιάς μου- στα πρόθυρα της συνταξιοδότησής του- προχθές ενώ κουρευόμουν προχώρησε σε εκτενή ανάλυση των γεγονότων στην Ελλάδα και με τη σύνεση και πείρα που το διακρίνει, μας έλεγε τη μοναδική λύση που βλέπει στον ορίζοντα. «Να βγεί η Αντώνης στη ΝΔ αρχηγός, νέο παιδί, νοικοκύρης και ήρεμος, που σπούδασε στο Χάρβαρντ μαζί με το Γιωργάκη , μέναν στο ίδιο δωμάτιο επί χρόνια, είχαν κοινούς φίλους, ο Σιάκωβος τον είχε θετό γιό και γνωρίζει τα πράγματα σε βάθος. Εδώ που μας φτάσαν, μόνο με το δίδυμο Αντωνάκη-Γιωργάκη έχουμε κάποια ελπίδα να συμμαζευτούμε, θα υπάρχει συνέχεια σ’ αυτό το τόπο. Αλλωστε ταυτίζονται στο 40% των απόψεων, για την εξωτερική πολιτική, κοινωνικό κράτος. Τέρμα τα κόμματα. Και τα δυό τους είναι καλά παιδιά, σου εμπνέουν κάποια εμπιστοσύνη !».

Εγώ κρατούσα στα χέρια μου 2-3 οικονομικές εφημερίδες, που ανέλυαν εκτενώς την οικον κατάσταση της χώρας μου.

-Mετά τη Fitch , τη Κομισιόν, το ΔΝΤ τώρα και η Μοrgan Stanley προχώρησε σε άσχημες προβλέψεις για την Ελλάδα, την επόμενη «δεκαετία».Τα μηνύματα που μας έρχονται είναι δυσοίωνα για ολόκληρη την επόμενη δεκαετία, τα δημοσιονομικά μας θα εκτροχιασθούν «πλήρως», περιμένουμε κοινωνικές αναταραχές λόγω των απεργιών, υψηλή ανεργία και μειώσεις στους μισθούς και συντάξεις. Δεν θα υπάρξει καμμία ανάπτυξη στη δεκαετία και το 2020-30 θα φανούν κάποια θετικά σημάδια από τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων. Η Μorgan στη μελέτη που έκανε όλη αυτή τη χρονική περίοδο την ονομάζει «συνεχιζόμενη σύγκλιση» και οι μεταρρυθμίσεις για να πετύχουμε θα πρέπει να εφαρμοσθούν πιστά σαν ευαγγέλιο για να έχουν επιτυχία.Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης βλέπει τους ρυθμούς ανάπτυξης να φτάνει έως και το 2050 !

Με τη κουβέντα δεν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα με το κούρεμα του μπάρμπα - Γιώργη, είδα ότι τέλειωσε, μου ευχήθηκε «με τις υγείες μου», πήρε τα 15 €, και φεύγοντας – ενώ στεκόμουν στη πόρτα – μου προσθέτει, «Θανάση μου, για να σωθούμε σαν χώρα, χρειάζεται συνέχεια – συνέπεια – μεγάλη στέρηση με υπομονή, εντατική προσπάθεια ολόκληρου του Λαού. Να δείς που θα μας μειώσουν τις συντάξεις και τους μισθούς που τώρα παίρνουμε. Θα αυξηθούν όλα, θα ΄ρθούν τα πάνω – κάτω. Θα αναγκασθούμε να ξεπουλήσουμε αεροδρόμια – λιμάνια –δρόμους - τεράστιες εκτάσεις στους ξένους. Εγώ και σύ, δεν θα ζούμε όμως να δούμε τ΄αποτελέσματα ».

Χαιρέτησα το καλοσυνάτο μπάρμπα – Γιώργη και στο δρόμο, συλλογιζόμουν ποια εφημερίδα και οικονομική ανάλυση διάβασε ο πολύξερος μπάρμπα – Γιώργης ο κουρέας. Δεν ήξερε κάν που είναι η Αγγλία, δεν είχε σπουδάσει, δεν είχε γνώσεις οικονομίας, είχε όμως τη γνώση και τη πείρα του «αυτονόητου» !

Eθνική τράπεζα-Αράπογλου...μετά

ETE –

Η Νomura και πολλοί ξένοι οίκοι , αξιολογούν την Εθνική Τράπεζα (όχι μόνο) ως «ξεχωριστή» και οι ξένοι επενδυτές έχουν περίτρανα δηλώσει μέχρι σήμερα την εμπιστοσύνη τους στη μετοχή της ΕΤΕ, αυξάνοντας συνεχώς τη τιμή στόχο.
Μετά τη πρόσφατη αύξηση κεφαλαίου, την υπάρχουσα συμμετοχή της στην Τουρκία, και τις μακροοικονομικές προοπτικές της, θεωρούν σίγουρη τη δυνατότητα αποπληρωμής των κεφαλαίων που έλαβε από το κράτος, μέχρι το τέλος του 2009.
Λαμβάνοντας υπόψη τα επίσημα γκάλοπ για νίκη του ΠΑΣΟΚ (ίσως και με διαφορά 7,2%) και ακούγοντας τις εξαγγελίες του κ.Παπανδρέου στη ΔΕΘ, κυρίως όσες αφορούν το νέο Χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ελλάδα, θεωρείται βέβαιη η ενδυνάμωση της ΕΤΕ, μέχρι το τέλος του 2009.
Συνυπολογίζοντας τις υπάρχουσες επισφάλειες των δανείων, το ύψος των ακάλυπτων επιταγών και τις ήδη εκδοθείσες ομολογίες (ή υπό έκδοση) όλων των τραπεζών για επιτάχυνση της αποδέσμευσης των τραπεζών από το κρατικό έλεγχο (ήδη υπάρχει κρατικός -τυπικός μέχρι και σήμερα έλεγχος των τραπεζών μέσω των «διακοσμητικών επιτρόπων» , οι οποίοι σαφώς θα «αντικατασταθούν τις πρώτες 100 ημέρες»- θεωρείται βέβαιη και άκρως απαραίτητη η ουσιώδης συμμετοχή των επιτρόπων στη ροή χρηματοδότησης προς τη πραγματική οικονομία.
Η ΕΤΕ ήδη ετοιμάζεται για την έκδοση ομολογιακού δανείου ύψους 1,5 δις.
Το ΠΑΣΟΚ θα έχει έντονη παρουσία στην ΕΤΕ, και σαφώς έχει άνετα τη δυνατότητα άμεσης αντικατάστασης του Τάκη Αράπογλου.
Μη ξεχνάμε ότι στο παρελθόν, επί ΠΑΣΟΚ, δημιουργήθηκαν συγχωνεύσεις Τραπεζών, όπως Eurobank-Ergasias, ALPHA-IONIKHΣ (με περαιτέρω σχέδια συγχώνευσης με την ΕΤΕ, τα οποία τελικά δεν προχώρησαν επί Καρατζά), ΠΕΙΡΑΙΩΣ -ΕΤΒΑ κλπ.
Είναι απαραίτητη η δημιουργία 2 τραπεζικών πυλώνων, ο πρώτος εκ των οποίων θα είναι εκείνος της ΕΤΕ. Είναι διάχυτη η άποψη ότι η συνένωση ΕΤΕ-Ταχ Ταμιευτηρίου σε ενιαίο κρατικό πυλώνα, θα είναι το πρώτο βήμα του κ.Παπανδρέου. Η αγορά θέλει και πιστεύει ότι η διατήρηση του πετυχημένου μάνατζερ Τάκη Αράπογλου στο τιμόνι του πυλώνα είναι επιβεβλημένη, μετά τα δείγματα γραφής που έδειξε στο τιμόνι της ΕΤΕ μέχρι σήμερα.

(για το δεύτερο τραπεζικό πυλώνα –των ιδιωτικών τραπεζών-θα γράψουμε αργότερα, σίγουρα άνοιξε ήδη ένας νέος κύκλος αναγκαστικών τραπεζικών συγχωνεύσεων).

Μήπως τελικά...ήταν τεμπέλης και ακατάλληλος ?

Από το Σεπτέμβριο του 2008,ολόκληρο το Μαξίμου, αδυνατούσε να προχω ρήσει σε πρωτοβουλίες, ήταν ανεπαρκέστατο για λήψη οποιασδήποτε απόφασης , δεν άρθρωνε πολιτικό λόγο, παρέμεινε κλινικά νεκρό.
Παρέλυσε από τις αντικρουόμενες πολιτικές δηλώσεις και συζητήσεις, μόνο στα παράθυρα της τηλεόρασης. Βλέπεις ο πρωθυπουργός δεν άκουγε τους υπουργούς του, βουλευτές του, το σφυγμό του λαού. Συγχρόνως η διαφθορά ήταν στη πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, μια διαφθορά που ταυτίζεται με τη παρακμή που επικρατεί σήμερα.
Αποκορύφωμα η δηλωθείσα αντίληψη, το γνωστό Βατοπεδινό σύνθημα, «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».

Μοντέλο εξουσίας, η ηθική κατάπτωση με επακόλουθο να περάσει το μήνυμα στο λαό ότι πλέον και αυτός έχει το δικαίωμα στη καθημερινότητά του, να διεκδικεί «ψίχουλα από τη διαπλοκή».

Κανείς δεν αρνήθηκε ότι επί ΠΑΣΟΚ διετράφησαν παρόμοια φαινόμενα, αλλά τα τελευταία 2 χρόνια, έγινε «τρόπος και απαίτηση ζωής».
Ο Καραμανλής προσπαθώντας επικοινωνιακά να κηρύξει τη σωτηρία της κοινωνίας από τη διαφθορά, επέβαλε τη διαφθορά και τελικά μόνος του οδηγήθηκε στη «πολιτική του θανάτωση».Αυτός είναι και ο λόγος ότι δεν ξαναπάτησε στου Μπαιρακτάρη.

Ακούμπησε στο γνωστό επιτελείο συμβούλων (Θοδ.Ρουσόπουλος, Αγγέλου, Λούλης, Ανδριανός) , δαπάνησε πολλά χρήματα για τη προπαγάνδα, σύγχρονα μέσα αποπροσανατολισμού, για να περάσει στο κόσμο μία ψευδή εικόνα, ένα απατηλό όνειρο. Όλα τελικά απέτυχαν. Εκανε μόνο ένα «πολιτικό μπότοξ», που ξεθώριασε σύντομα.

Υπήρχε παντελής έλλειψη ατομικής και πολιτικής ευθύνης εκ μέρους του Καραμανλή.
Οι Βατοπεδινοί, Βουλγαράκης, Παυλίδης, Μαγγίνας, διάφοροι …κουμπάροι, Μαρκογιαννάκης κλπ, δεν δούλεψαν μόνοι τους.Απλώς είχαν ένα κουρασμένο και ακατάλληλο αρχηγό, που δεν νοιάστηκε ούτε για την υστεροφημία του.

Δεν πρόλαβε κάν να καταγραφεί στην ιστορία, σαν πρωθυπουργός του τόπου.
Μόνο η απαράμιλλη τεμπελιά του, τον κατέγραψε στα βιβλία «γκίνες».

Κατάφερε να επαναφέρει στη κοινωνία,το γνωστό «δεκάλογο του τεμπέλη», βλέπεις ήταν μόνιμα κουρασμένος ! Απλά ήθελε τη σύνταξη. Και δήλωσε από τη πρώτη του μέρα διακυβέρνησης, ότι θέλει να φτιάξει 2-3 πράγματα,για την ιστορία.Δεν ασχολήθκε ούτε επιδερμικά με την οικονομία του τόπου που κυβερνούσε,γι’αυτό πήγαμε στις εκλογές του 2007, για τον ίδιο ακριβώς λόγο πάμε σε εκλογές σήμερα.Συνεχώς αναμόρφωνε τους προυπολογισμούς και είχε το κουράγιο και θράσος, να ζητήσει έλεγχο των οικονομικών του Σημίτη, από την ΕΕ.

Ηξερε ότι ερχόταν από το εξωτερικό η χειρότερη οικονομική κρίση από το 1929 και συνέχιζε μέχρι το τέλος, το χαβά του.Να γιατί αποδείχθηκε παντελώς ανεύθυνος !
Τα Συγκροτήματα Λαμπράκη (ΔΟΛ)-Αλαφούζου και Πήγασος(Μπόμπολα) δήλωσαν από την αρχή την ανάγκη «εκλογών».Το ίδο έπραξε και ο Σουφλιάς (συμφοιτητής και θερμός υποστηρικτής του Μπόμπολα).Διεπίστωσαν ότι δεν πάει άλλο.

Μόνο ο Βαρδής Βαρδινογιάννης-παραδοσιακός οπαδός της Δεξιάς- τον στήριξε.

Αυτοί είναι οι λόγοι που ο Καραμανλής, τελικά με τη τεμπελιά και την πολιτική του ανικανότητα, πρόδωσε τους οπαδούς του, τους ψηφοφόρους του και τον ελληνικό λαό.

Από το 1974 είναι η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός δεν έχει ουδεμία πρωτοβουλία κινήσεων, τον παράτησε μέχρι και ο ξάδερφός του Μιχάλης Λιάπης.

Ετσι τελικά έσπασε η τελευταία «επικοινωνιακή φούσκα» της προπαγάνδας των ΜΜΕ, των τελευταίων δεκαετιών.